Van spanning naar plezier, mijn eerste shootdag op een kinderdagverblijf
Het is natuurlijk al een tijdje terug maar om het nu even voor jullie op te schrijven vindt ik erg leuk!
Dat de foto’s van mijn eerste basisschooldag niet mijn allerbeste werk waren geworden, wist ik diep van binnen eigenlijk zelf ook wel. De stress, de tijdsdruk en alle onverwachte situaties hadden ervoor gezorgd dat ik vooral bezig was met “alles halen”, in plaats van echt rustig fotograferen zoals ik normaal graag doe. Leerzaam ja dat was het wel zeker.
Toch probeerde ik die eerste dag achter me te laten, want de volgende ochtend moest ik alweer vroeg op pad voor een nieuwe opdracht. Dit keer geen basisschool, maar een hele dag fotograferen op een kinderdagverblijf in Hilversum.
En eerlijk? Alleen dat voelde al fijner. kinderdagverblijven ken ik goed ik ben deze leeftijd gewend en ik ben weer helemaal gemotiveerd
Vanuit Almere was het heerlijk dichtbij vergeleken met de lange rit naar Rotterdam van de dag ervoor. Ook had ik al vaker meegelopen op kinderdagverblijven, dus ik wist dat daar vaak minder druk achter zit. Dat gaf meteen meer rust in mijn hoofd.
Bij aankomst voelde het direct vertrouwd. Fijne mensen, een warme sfeer en veel meer rust. Nog voordat ik alles goed had opgebouwd, kwam een leidster naar mij toe met de woorden:
“Ik ga jou vandaag helpen.”
Ik voelde meteen spanning van me afglijden, direct bedankte ik haar en we kletsen even samen.
Zo fijn ik wist nu al hoeveel verschil die hulp zou maken. Ze hielp met kinderen halen, attributen klaarzetten, de kleintjes geruststellen en alles een beetje soepel laten verlopen. Daardoor had ik zelfs rustig de tijd om nog wat te eten en drinken voordat de eerste baby’tjes binnenkwamen.
En toen dacht ik direct:
Oh wat is dit leuk.
Het plezier was meteen weer terug. Van 08:30 tot 17:00 was ik aan het fotograferen, maar deze dag vloog voorbij. Er werd gelachen, gespeeld, geknuffeld en ik kon echt de tijd nemen voor de kinderen en hun foto's. Precies waar ik voor sta als fotograaf
Aan het einde van de dag hielp de leidster zelfs nog mee met opruimen. Zo’n klein gebaar, maar voor mij voelde het enorm waardevol na de hectische dag ervoor.
Net toen ik wilde wegrijden, werd ik gebeld door mijn opdrachtgever met de vraag hoe het gegaan was, zo twee dagen achter elkaar alleen op pad.
Ik vertelde eerlijk hoe zwaar ik de basisschooldag had gevonden en hoeveel fijner deze dag voelde. Gelukkig kreeg ik fijne tips en ook herkenning. Want uiteindelijk is het natuurlijk ook zo: niet iedereen zit te wachten op de komst van een schoolfotograaf. Sommige dagen moet je harder werken om rust en samenwerking te vinden dan andere dagen.
Toch bleef die vraag ergens in mijn achterhoofd hangen:
Is schoolfotografie wel echt iets voor mij? Of ligt mijn hart toch meer bij kinderdagverblijven? of wil ik alleen nog maar in de Fotostudio?
Op dat moment kon ik die vraag nog helemaal niet beantwoorden. Misschien moet ik het gewoon tijd geven en ervaring opdoen. Eén ding weet ik inmiddels wel zeker: iedere dag leert me weer iets nieuws.
Liefs..
Astrid - TrotsPicture
Almere-Buiten